ஞாயிறு, 15 ஏப்ரல், 2018

காயடிக்கப்படுகிறோம்


இப்போது பெரும்பாலான காய்கறிகள், பழங்களில் மரபணுமாற்றம் செய்யப்பட்ட ரகங்களே கிடைக்கின்றன. நமது பாரம்பரிய நாட்டு ரகங்கள் கிடைப்பதில்லை. நாட்டு ரகங்களுக்கும், மரபணுமாற்ற ரகங்களுக்கும் இடையில் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது.

நாட்டுத்தக்காளி சீக்கிரம் வெம்பிப் போய்விடுகிறது. இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு மேல் தாங்காது. அதிக புளிப்புச் சுவை, நிறைய தண்ணீர்ச்சத்து, மற்றும் அதிக விதைகள் கொண்டது. ஆனால் மரபணுமாற்றப்பட்ட தக்காளி இரண்டுவாரம் ஆனாலும் அப்படியே இருக்கும். குறைவான புளிப்புச்சுவை, குறைவான தண்ணீர்ச்சத்துடன் விதைகள் அற்றவை.

உடல் உழைப்பு அல்லது உடற்பயிற்சி இல்லாதவர்கள் நாட்டுத் தக்காளிப்பழத்தை உண்பதால் அதன் விதைகளில் இருக்கும் அதிகப்படியான அமிலம் உப்பாக மாறி சிறுநீரகக் கற்களை உருவாக்கும் அபாயம் இருக்கிறது.

மரபணுமாற்றப்பட்ட தக்காளிப்பழத்தில் இந்த அபாயம் இல்லையென்பதால் அது சிறந்ததென்று கருதப்படுகிறது. அதாவது உடற்பயிற்சி செய்யாத தனது சோம்பேறித்தனத்தை மறைக்க நாட்டுத்தக்காளி மீது பழியைப் போட்டுவிட்டான் மனிதன். 

வெள்ளை நிறத்தில், பச்சை கலந்த கோடுகளுடன் கிடைக்கும் நாட்டுக்கத்தரிக்காய்க்கு பதிலாக மனிதன் ஊதா வர்ண பி.டி கத்தரிக்காய்களை கண்டுபிடித்து இருக்கிறான். அதுவும் ஒரு வாரமானாலும் வாடாமல், வதங்காமல் இருக்கக்கூடியது. அதிக மகசூல் தரக்கூடியது. பி.டி. கத்தரிக்காயில் புழுக்கள் அதிகம் தாக்குவதில்லை (ஏனெனில் அவ்வளவு விஷம்).

பீன்ஸில் ஒரு ரகம் கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள். அது மரபணுமாற்றம் செய்யப்பட்டதா என்று தெரியவில்லை. அதிக பச்சையாகவும் அதிகம் சதைப்பற்றுடனும் இருக்கிறது. ஆனால் சாப்பிட்டுப் பார்த்தவரையில் குறைவான சுவையே கிடைக்கிறது.

கடுகு ஏற்கனவே சிறியதாக இருக்கும் பொருள். ஆனல் ஒரு கடுகை நான்காக உடைத்த அளவில் ஒரு மரபணுமாற்ற கடுகை கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள். அந்த மரபணுமாற்றக் கடுகிலே என்ன இருக்கிறதென்று தெரியவில்லை. தாளிக்கும்போது அளவுக்கதிகமாக தெறிக்கிறது. பக்கத்தில் மனிதன் நிற்கமுடியவில்லை.

விதையில்லாத திராட்சைப்பழம், அதிகம் உவர்க்காத விதைகள் கொண்ட மாதுளம்பழம் கூட கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள். மரபணுமாற்ற மாதுளம்பழத்தின் விதைகள் மிக இலகுவாக கடித்து மென்றுவிடக் கூடிதாக இருக்கின்றன. ஆனால் இயற்கையான மாதுளம்பழத்தின் விதைகளை அத்தனை எளிதாக கடித்து மென்றுவிட முடியாது. நமது பல் இடுக்குகளில் குத்தி இருந்துகொள்ளும்.

வெயிலுக்கு நாம் சாப்பிடும் தர்பூசணிப் பழத்தின் செடிகளை மாட்டுக்கு போடக்கூடாது என்கிறார் ஒரு விவசாயி. அதைச் சாப்பிடும் மாட்டுக்கு காய்ச்சல் வருகிறதாம். அதிலே என்ன செய்தார்களோ தெரியவில்லை.

மனிதன் வளர்ச்சி, விஞ்ஞானம், அறிவியல் இத்யாதி இத்யாதி என்று ஏகப்பட்ட முட்டாள்தனமான பெயர்களில் இயற்கையை நாசம் செய்துகொண்டிருக்கிறான்.

விளைவு?

இதோ ஆரம்பித்து விட்டது.

எல்லா மரபணுமாற்ற ரகங்களிலும் விதை நீக்கப்பட்டிருக்கிறது அல்லது அதன் இயற்கை வீரியம் குறைக்கப்பட்டிருக்கிறது. மனிதன் தாவரங்களை மறைமுகமாக காயடித்து விட்டான். காயடிக்கப்பட்ட தாவர உணவுகளை உண்ணும் மனிதன் படிப்படியாக காயடிக்கப்படுவான்.

சமீபகாலமாக குழந்தை இல்லாதவர்கள், இயல்பாகக் கருத்தரிக்க முடியாதவர்கள், விந்தணு வீரியம் இல்லாதவர்கள், கருமுட்டை வளர்ச்சி இல்லாதவர்களின் எண்ணிக்கை கூடிக்கொண்டே வருகிறது.

நான் அது தொடர்பாக எந்த ஆராய்ச்சியையும் செய்யவில்லை என்றாலும் இதற்குக் காரணம் தாவரங்களை நாம் காயடித்ததுதான் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.

எல்லாம் ஒரு கணிப்புதான்.

ஒவ்வொரு வினைக்கும் அதற்குச் சமமான எதிர்வினை உண்டல்லவா? அந்த எதிர்வினையின் அளவு தடுக்கமுடியாத நிலைக்கு செல்லும் முன் தடுக்கப்பட வேண்டும்.

அப்படி மனிதன் எந்த முயற்சியையும் செய்யவில்லை என்றால் வருங்காலத்தில் இயல்பாகக் கருத்தரிப்பதும், குழந்தை பெறுவதும் எங்கோ ஓரிடத்தில் நடக்கும் அபூர்வ நிகழ்வாகிவிடும். நமது சந்ததியும் பேரன், கொள்ளுப்பேரன்களுக்கு மேல் தொடராமல் போய்விடும்.

திங்கள், 26 பிப்ரவரி, 2018

கடவுள் தெரிகிறார் - 1


எல்லாவற்றுக்கும் ஆதிமூலம், பரம்பொருள் ஒன்றுதான். அதுவே கடவுள், பரமாத்மா என்று மனிதன் அழைக்கிறான். அந்த ஒன்றிலிருந்தே அனைத்தும் உருவாகின என்று பரம சத்தியத்தை தன் அனுபவத்தில் உணர்ந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஆனால் பரம்பொருளைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யாமல் இருக்கும் மனிதர்கள் மதத்தையும், ஏசு, கிருஷ்ணர், முகமது போன்ற வழிகாட்டிகளின் பெயரைச் சொல்லி ஏய்க்கும் மதவாதிகளையும் பிடித்துக் கொண்டு தொங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

“பரம்பொருள் இருப்பதை நிரூபித்துக் காட்டுங்கள்” என்று கேட்கும் விஞ்ஞான மூடர்கள் எல்லா காலத்திலும் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் பரம்பொருளை ஆர்க்கிமிடிஸ் தத்துவத்தை போல வெட்டவெளிச்சமாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுகிறார்கள்.

ஆனால் விஞ்ஞானத்தில் கூட மனிதன் முழுமனதுடன் தேடும் பொழுது பரம்பொருள் கிடைக்கிறது. ஆம் தேடியவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.

“என்னிலிருந்தே அனைத்தும் உருவாகியுள்ளன” என்று கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான். ஆனால் இக்கூற்று தர்க்க வழியில் செல்லும் சதாரண இதயத்திற்கு புரிவதில்லை.

கார்பன் என்கிற தனிமத்தின் வெவ்வேறு இயற்கை அமைப்புகள் தான் கரியும், வைரமும் என்கிற இயற்பியல் கொள்கையை அந்த மனித மனம் புரிந்துகொள்கிறது. ஏனெனில் இங்கே தர்க்கம் இருக்கிறது. நிரூபணம் இருக்கிறது.

சுத்தமான தண்ணீரில் ஹைட்ரஜனும், ஆக்சிஜனும் இருக்கின்றன. கடினமான பாறையில் கால்சியமும், சிலிக்கானும் இருக்கின்றன. அடுப்புக் கரியில் கார்பன் மட்டுமே இருக்கிறது. ஆபரணங்களில் தங்கமோ, வெள்ளியோ இருக்கிறது. ஆனால் இவை அனைத்திலும் புரோட்டான், எலெக்ட்ரான், நியூட்ரான் என்ற அடிப்படை மூலக்கூறுகள் இருக்கின்றன.

மனிதன் பார்க்கும் பொருட்கள் அனைத்திலும் இருக்கும் இந்த அடிப்படை மூலக்கூறுகளே வெவ்வேறு விகிதாச்சாரத்தில் இருக்கின்றன என்று வேதியியல் ஒத்துக்கொள்கிறது.

ஒருவேளை புரோட்டானும், எலெக்ட்ரானும் ஒரு பகவத்கீதையை எழுதினால் கூட “என்னிலிருந்தே உலகில் உள்ள ஜடப்பொருட்கள் அனைத்தும் உருவாகியிருக்கின்றன. நானே அனைத்தும்” என்றுதான் எழுதியிருக்கும். அதன் அர்த்தம் அறிவியல் அறியாத பாமரனுக்கு விளங்காது. படித்தவனுக்கே விளங்கும்.

அதாவது ஒரு புரோட்டான், ஒரு எலக்ட்ரான் இருக்கும் அணுதான் ஹைட்ரஜன். அதே ஹைட்ரஜன் அணுவின் கருவில் இன்னொரு புரோட்டானையும், சுற்றுப்பாதையில் இன்னொரு எலக்ட்ரானையும் சேர்த்தால் அந்த ஹைட்ரஜன் ஹீலியமாக மாறுகிறது.

இதைப் புரிந்து கொள்ளும் மனிதனுக்கு தனிமங்களுக்கு இடையிலான பேதம் சற்றே குறைந்தது போலத் தோன்றுகிறது. அனைத்துமே அடிப்படை மூலக்கூறுகளால்தான் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்ற உண்மை விளங்குகிறது.
“த்ரை குண்யா விஷயா வேதா
நிஷ்த்ரை குண்யோ பவார்ஜுனா”
என்ற கீதை வரிகளின் விளக்கம் புரிந்து விடுகிறது.

கீதையின் படி சத்வ, ரஜோ, தமோ என்ற முக்குணங்களாலேயே உயிர்கள் அனைத்தின் சுபாவமும் வெளிப்படுகின்றன.

ஆனால் இங்கே புரோட்டான், எலக்ட்ரான், நியூட்ரான் என்ற மூன்று அடிப்படை மூலக்கூறுகளாலேயே உலகிலுள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் உருவாகியுள்ளன.

(தெரிவார்...)   

புதன், 30 ஆகஸ்ட், 2017

ஏட்டுச் சுரைக்காய் கறிக்கு உதவாது

ஏட்டுச் சுரைக்காய் கறிக்கு உதவாது என்பது பழமொழி. ஒரு விசயத்தை புத்தகத்தில் வெறுமனே படிப்பதற்கும், செய்முறையாக செய்து பார்த்தலுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை விளக்க இந்தப் பழமொழியைப் பயன்படுத்துவார்கள்.

மேலும் பள்ளியிலிருந்து கற்ற கல்வி அனுபவ வாழ்விற்கு உதவாது என்று சொல்லவும், லஞ்சம் வாங்க கூடாது, பொய் சொல்லக் கூடாது என்று பள்ளியிலிருந்து ஒருவன் கற்ற விசயங்களை அவன் விட்டு விட சொல்லி கேலி செய்யவும், வாத்தியார்களை மட்டம் தட்டவும் இதை சொல்வார்கள்.

மாணவன் ஒருவன் கேட்கிறான்.

“டீச்சர், அதான் கணக்குப் போடுவதற்கு கால்குலேட்டர் வந்து விட்டதே. பிறகு ஏன் இன்னமும் எங்களுக்கு அபாகஸ் பற்றி நடத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?”

ஆனால் கால்குலேட்டர் இயங்கும் விதத்தைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள, பிற்காலத்தில் அவனே ஒரு நவீன கால்குலேட்டரை உருவாக்க முதலில் அபாகஸிலிருந்துதான் தொடங்க வேண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரியாது.

ஏட்டுச் சுரைக்காய் கறிக்கு உதவாதுதான். ஆனால் ஏட்டிலே சுரைக்காயைப் பற்றி படிக்காதவனிடம் உண்மையான சுரைக்காயைக் காட்டி இது என்னவென்று கேட்டால், அது சுரைக்காய் என்று சொல்ல அவனுக்குத் தெரியாது.

எனக்குத் தெரிந்தவரை இப்போது பெரும்பாலான பள்ளிகளில் பதினோராம் வகுப்புப் பாடத்தை நடத்துவதே இல்லை. நேரடியாக பன்னிரெண்டாம் வகுப்புப் பாடத்தை மட்டும் நடத்துகிறார்கள். ஒருவேளை நடத்தினாலும் அதிலே சில விசயங்களை விட்டு விடுகிறார்கள்.

அரிச்சுவடி பதினோராம் வகுப்பிலல்லவா இருக்கிறது. அதை விட்டு விட்டால் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு பாடம் எப்படி அவனுக்குப் புரியும்?.


நமது மக்களும் சரி, மாணவர்களும் சரி சி.பி.எஸ்.ஈ பாடத்திட்டத்தில் படிப்பவன்தான் புத்திசாலி என்று ஒரு தவறான கருத்தை கொண்டுள்ளனர்.

சி.பி.எஸ்.ஈ பாடத்திட்டம் முழுமையும் பகுப்பாய்வு, கணக்கீடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. அங்கே அறிவியல் கூற்றுகளுக்கும், விளக்கங்களுக்கும் முக்கியத்துவமில்லை.

நமது மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் அறிவியல் கூற்றுகளுக்கும், விளக்கங்களுக்கும் தரப்படும் முக்கியம் கணக்கீடுகளுக்குத் தரப்படவில்லை. இரண்டு முறையிலுமே ஒரு பகுதியில் தான் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.

மாநிலப்பாடத்திட்டத்தில் படித்தவனுக்கு சி.பி.எஸ்.ஈ வினாத்தாளையும், சி.பி.எஸ்.ஈ யில் படித்தவனுக்கு மாநிலப் பாடத்திட்ட வினாத்தாளையும் கொடுத்து எழுதச் சொன்னால் இருவருமே பெயிலாகி விடுவார்கள்.